Stawinoga

Stawinoga

STAWINOGA to nazwa letniska, które od 1975 roku pozostaje własnością i ulubionym miejscem odpoczynku rodziny artysty. Wraz z tą pracą KONRAD PUSTOŁA przekracza fotografię jako swój główny środek wyrazu artystycznego umieszcza- jąc ją w kontekście zbiorów amatorskiej fotografii rodzinnej i rozmaitych przed- miotów, przywracając jej tym samym przynależność do codzienności. Przewijamy za jej sprawą film wstecz, do czasów, gdy artysta był dzieckiem. W gablocie widzimy liczne albumy zdjęć zrobionych i zgromadzonych przez członków bliższej i dalszej rodziny. Sceny zabawy, posiłków, codziennej krzątaniny i spotkań rodzinnych. Obok zaś gobeliny Babki, inspirowane STAWINOGĄ i inne przedmioty, które przewieziono „do miasta” jako ślad życia „na wsi”. Powyżej zaś fotografie z tego samego miejsca, które artysta zrobił wprawdzie osobiście ale w bardzo różnych momentach artystycznego rozwoju i prywatnego życia. Nie jest to spójna „seria” czy „cykl”, ale świadomy dobór nieprzystających nastrojem, formatem i kolorem obrazów.

Ta kombinacja reprezentacji i przedmiotów to rodzaj wizualnego i materialnego eseju o tym, co nas kształtuje, jak doświadczenia miejsc i zdarzeń wpływają na obrazy, które tworzymy. Miejsce szczęśliwego dzieciństwa i dorastania chłopca, potem nastolatka, wreszcie stawania się mężczyzną ale też fotografem i artystą. Obrazy pstrykane przez ciocie, wujków rodziców, odkryte po latach na nowo. I zdjęcia młodego aspirującego fotografa, potem już dojrzałego artysty pokazujące stopniowe budowanie i konceptualizowanie swojego języka obrazu w oparciu o jedno małe wiejskie siedlisko.

Drukuj